Op vrijdag 28 september om 20.00 uur zal de pianist Remon Holsbergen een recital verzorgen met Scarlatti, Beethoven en de 24 Préludes van Chopin. Een pianist in topconditie omdat een hij maand later voor zijn Masterdiploma opgaat aan de Hochschule für Musik in Freiburg.

Hij opent het concert met 5 sonates van Domenico Scarlatti. Deze werd geboren te Napels in het jaar 1685, hetzelfde geboortejaar als Johann Sebastian Bach én Georg Friedrich Händel. Al vroeg blijkt dat Scarlatti een groot muzikaal talent heeft, en op 16 jarige leeftijd wordt hij componist en organist in de Koninklijke kapel van Napels.
Ruim acht jaar later vertrekt hij naar Rome, waar hij onder andere een muzikale wedstrijd met Händel aangaat. Scarlatti wordt verkozen als winnaar op het gebied van klavecimbelspel, daarentegen wordt Händel geprezen als de grootste organist. Hoe dan ook, Scarlatti koestert voor de rest van zijn leven een diepe bewonderding voor Händel.
Na zijn 40e levensjaar vestigt Scarlatti zich in Spanje, eerst in Andalusië, waar hij veel leert over de tradities van Spaanse volkmuziek zoals de Flamenco. Na vier jaar vestigt hij zich aan het koninklijk hof in Madrid, waar hij muziekmeester wordt van Prinses Maria Barbara, later koningin van Spanje. Vandaag de dag kennen wij Scarlatti vooral van de stukken die hij tijdens zijn verblijf in Spanje heeft gecomponeerd: niet minder dan 555 klavecimbelsonates.

Het concert vervolgt met de twee delige Sonate van Beethoven opus 90, één van de kortste. Het drama, de emotionele spanning en de zeggingskracht in dit werk zijn echter gigantisch. Het eerste deel is onrustig en mysterieus, al vanaf de eerste maten klinken hevige contrasten. Beethoven beschreef dit deel als “een strijd tussen het hoofd en het hart”. Na het slot van dit deel, dat eindigt in schaduw en verstilling, opent het tweede deel ineens met een wonderschone melodie. Deze melodie staat in rondo-vorm en wordt dus vaak herhaald, telkens net iets anders. De lange lyrische lijnen in dit deel doen denken aan de later gecomponeerde muziek van Franz Schubert. Opvallend is dat Beethoven de tempo- en karakteraanduidingen van deze sonate in niet in het Italiaans heeft geschreven, maar in het Duits, zijn moedertaal. Dit zou erop kunnen wijzen dat Beethoven wilde breken met de tradities van het classicisme en dat hij op zoek was naar een nieuwe, meer persoonlijke vorm van expressie. Daarmee was hij de sleutelfiguur in de overgang naar een nieuwe stijlperiode: de Romantiek.

Na de pauze horen de Préludes van Chopin die behoren tot zijn absolute meesterwerken. Deze 24 miniaturen hebben elk een uniek karakter en zijn zeer typisch voor Chopin. Vaak wordt gezegd dat deze stukken, samen met de 58 mazurka’s, de meest persoonlijke zijn die Chopin ooit geschreven heeft. Chopin schreef zijn Préludes tussen zijn 25e en zijn 30e, de meeste zijn echter tot stand gekomen op Mallorca, waar hij in 1838-39 met zijn geliefde George Sand verbleef, om het slechte weer in Parijs te ontvluchten en om de zwakke gezondheid van Chopin wat te verbeteren. We horen in de Préludes enerzijds het geluk van Chopin, hij was tenslotte met zijn geliefde op een prachtig eiland in de Mediterranée, anderzijds horen we ook verdriet, een diepe melancholie, die geworteld was in het verlangen zijn geboorteland Polen, dat hij enkele jaren daarvoor had moeten ontvluchten. Ten slotte horen we ook leed en wanhoop: Chopin kreeg steeds vaker en erger te lijden onder ziekte, een aandoening die later een chronische longziekte zou blijken en waar hij tien jaar later op 39-jarige leeftijd aan zou sterven.
Vanaf de periode waarin Chopin leefde tot aan vandaag de dag, hebben de Préludes van Chopin bijna uitsluitend zeer enthousiaste en positieve kritieken gekregen. Zo schrijft Chopin-biograaf Jeremy Nicholas dat “de Préludes op zichzelf Chopin al zouden hebben verzekerd van onsterfelijkheid”. En tot slot een citaat van een beroemde collega-componist en goede vriend van Chopin, Franz Liszt:
      “Chopin’s Préludes zijn composities van een geheel andere orde... het zijn poëtische preludes, te vergelijken met die van een grootse dichter, die onze ziel doet wiegen in gouden dromen...”

Remon Holsbergen werd op 14 jarige leeftijd toegelaten tot de vooropleiding van het Conservatorium in Arnhem. Zijn studie vervolgde hij in Amsterdam, maar voor zijn Masterdegree verkoos hij een studie bij Elza Kolodin in Freiburg. In 2011 werd hem een studiebeurs toegekend van het Prins Bernhard fonds om zijn studie te ondersteunen. Regelmatig neemt Remon deel aan masterclasses van gerenommeerde pianopedagogen en behaalde hij verscheidene successen bij pianoconcoursen.